Zelfklevende geluidsisolatie bestaat uit platen of matten met een plaklaag die je direct op een oppervlak bevestigt. Akoestisch schuim vermindert vooral de galm in de ruimte; een zware, zelfklevende geluidsmat kan de geluidsoverdracht beperken. Welke je nodig hebt, hangt dus af van het geluid dat je wilt aanpakken.
Wat doet zelfklevende geluidsisolatie?
De plaklaag maakt het aanbrengen eenvoudig, maar bepaalt niet hoeveel geluid het materiaal tegenhoudt. Daarvoor zijn vooral het soort materiaal, het gewicht en de toepassing van belang. Onder de naam geluidsisolatie worden producten met verschillende functies verkocht.
- Zelfklevend akoestisch schuim: neemt een deel van het geluid in een ruimte op. Het kan bijvoorbeeld stemmen minder hol laten klinken, maar houdt geluid van buren meestal niet merkbaar tegen.
- Zelfklevende vezelplaten: kunnen ook geluid in de ruimte opnemen. Er zijn uitvoeringen met gerecyclede katoenvezels. De werking verschilt per product.
- Zelfklevende zware matten: voegen gewicht toe aan een oppervlak en kunnen helpen om geluidsoverdracht of trillingen te verminderen. Het resultaat hangt ook af van de ondergrond en de rest van de constructie.
- Gecombineerde matten: bevatten bijvoorbeeld een zware laag en een laag vilt. Zo combineren ze gewicht met een zachte laag. Ook hier verschilt het effect per toepassing.
Wil je minder galm in een hobbyruimte, dan kan een zelfklevend paneel een praktische keuze zijn. Wil je minder stemmen uit de woning ernaast horen, verwacht dan geen grote verbetering van een dunne schuimplaat op de muur.
Waar let je op bij de keuze?
Kijk eerst naar het doel dat de fabrikant noemt: geluid opnemen in de ruimte, trillingen dempen of geluid tegenhouden. Een product dat echo vermindert, is niet automatisch geschikt om geluid tussen woningen te isoleren.
De dikte en het gewicht spelen mee, maar een dikke plaat is niet vanzelf beter voor elke situatie. Vergelijk producten daarom voor dezelfde toepassing en let op de opgegeven prestaties. Sommige matten zijn bijvoorbeeld bedoeld voor apparaten of voertuigen en niet als zichtbare wandafwerking in huis.
Let ook op de ondergrond. Een zware mat moet geschikt zijn om op een verticale wand te blijven hangen. Voor plekken bij warmtebronnen of elektrische apparaten zijn de temperatuur- en brandveiligheidseisen van het product van belang.
Zo breng je een zelfklevende plaat of mat aan
- Maak het oppervlak schoon. Verwijder stof en vet en laat de ondergrond goed drogen. Op een losse of bladderende verflaag hecht de plaklaag minder goed.
- Meet en snijd het materiaal. Teken de gewenste maat af en snijd de plaat of mat op maat met geschikt gereedschap.
- Verwijder een deel van de beschermfolie. Begin aan één kant, zodat je het materiaal rustig recht kunt plaatsen.
- Druk het materiaal aan. Werk geleidelijk verder en druk ook de randen goed vast. Zo verklein je de kans op luchtbellen en loslatende hoeken.
Laat ventilatieopeningen en toegang tot aansluitingen vrij. Volg voor de geschikte ondergrond en verwerkingstemperatuur de aanwijzingen van de fabrikant.
Kun je de plaklaag weer verwijderen?
Dat verschilt per product en ondergrond. Een sterke lijmlaag kan verf, behang of stucwerk beschadigen en lijmresten achterlaten. In een huurwoning is dat een nadeel: vraag zo nodig toestemming voordat je platen vastplakt. Test de hechting en verwijderbaarheid eerst op een kleine, onopvallende plek.
Kies zelfklevende geluidsisolatie dus op basis van de werking, niet alleen omdat je geen schroeven nodig hebt. Vooral bij een gedeelde muur voorkomt dat de teleurstelling van schuimplaten die wel galm verminderen, maar de buren nauwelijks stiller maken.


